Israelen Segurtasun Nazionaleko ministroa, ultraeskuindarra den Itamar Ben Gvir, "30 eta 40 hilketa" palestinarren eguneroko kuota ezartzea planteatu du Gazako Zerrendan. Operazio hauek "hautakorrak" direla deskribatu du, eta pertsona seinalatuak mehatxu berehalakorik suposatzen duten ala ez zehaztea garrantzirik ez diola eman dio.
Jarrera honek 2006ko Israeleko Auzitegi Gorenaren erabaki batekin talka egiten du, honek "gerra ekintzetan zuzenean parte hartzen duten helburuei" soilik hautakorrak diren hilketak kontsideratzen baitie. Hainbat GKE humanitarioek diote praktika honek, benetan, hilketa kolektibo ilegalen parekoa dela, eragin indiscriminatua duelako, maiz zibilen heriotza eragiten duena, helburu militarrarekin zerikusirik ez dutenak.
Adibide gisa, 2024ko uztailaren 13an Israelek egindako erasoan, Hamásen militar alderdiko burua, Mohamed Deif, hil zen, Al Mauasi errefuxiatuen kanpoko 90 pertsonen heriotza ere eragin zuen, Gazako Zerrendako hegoaldean.
"Urriaren 8" izeneko podkast batean, Israeleko askatutako bahitua den Rom Braslavskik aurkeztua eta Israeleko "Times of Israel" egunkariak zabalduta, Ben Gvirrek Gazako Zerrendaren okupazio osoa eta bertako biztanleriaren kanporatzea defendatu zuen, bere proposamenaren inspirazio den terror logika beraren parte gisa.
"Nire iritziz, Gazan hilketa hautakorrak egin beharko lirateke eta gauean 30 eta 40 (gazatí) hil beharko genituzke. Ez soilik mehatxu berehalakorik suposatzen dutenak", adierazi zuen Ben Gvirrek, jada beste behin palestinar populazioaren desagertzea defendatu duena.
"Han bizitzeko merezi ez duen jendea dago. Ezta bizitzeko ere. Ez dira pertsonak ere", gehitu zuen ministroak, "Gaza osoa Israelek duela" bere konbentzimendua berretsi aurretik, duela bi hamarkada hustutako Gush Katifeko asentamendu zaharren gainetik.
"Migrazioa ahal den neurrian sustatu behar da. Terroristen kasuan, ez emigratzeko, ezer, bakarrik hil behar ditugu bat-batean", azpimarratu zuen Ben Gvirrek. Adierazpen mota honek nazioarteko komunitatearen kritikaren errepikapena ekarri du, Israelen tradizionalki aliatu direnak, Estatu Batuak barne.
Hala ere, adierazpen hauek ez dute inongo zigorrik edo ondorio politikorik ekarri Ben Gvirrentzat, bere babesa Benjamin Netanyahu lehen ministroaren Gobernua mantentzeko gakoa baita.